ในสมัยโบราณนั้น....

ในสมัยโบราณนั้นการดำรงชีวิต มีภัยอันตรายมากมายผู้หญิง..ต้องดำรงชีวิต..อยู่กับ..ความหวาดกลัวทำให้ดูเหมือนว่า ไม่ค่อยมีบทบาท ในสังคมแต่เป็นความจริง..ผู้หญิงอาจมีบทบาท..มากกว่าที่เรารู้ก็ได้..?หลายพันปี ผ่านไปพัฒนาการ ของความรู้ เจริญก้าวหน้าเทคโนโลยี่ นำพาสังคมสู่ มิติของการเสพสุข(Input)ผู้คนหลงหลงระเริง กับความสุขที่ได้รับ จากเทคโนโลยี่แต่ก็มีผู้คนอีกส่วนหนึ่ง พบว่า สังคมกำลังไปสู่ ความเสื่อมมองเห็นปัญหา มากมายในสังคม และจะทวีความรุนแรงขึ้นไปเรื่อย ๆ ในอนาคตนั่นคือ นั่นคือ ความสามารถในการมองเห็นทุกข์ ในศาสนาพุทธ หรือ พัฒนาการขั้นที่ 1เมื่อมองเห็นทุกข์แล้ว ผู้คนเริ่มมีความเพียร มีพฤติกรรมแสวงหาส่วนหนึ่ง หันหน้าเข้าวัดฟังธรรม (70% เป็นผู้หญิง)แต่ส่วนที่เหลือ ก็มุ่งมั่นศึกษา ปัญหาสังคมศึกษาหาความรู้ ที่จะนำมาใช้ในการแก้ปัญหาแสวงหาแนวร่วมเพื่อช่วยเหลือ ซึ่งกันและกัน ในการทำงานนั่นคือ..พัฒนาการขั้นที่ 2ผู้หญิงที่เข้าวัดฟังธรรมนั้น เมื่อเริ่มมีความเข้าใจก็มีความสนใจลอง ปฏิบัติธรรมส่วนที่อยู่ในทางโลก ก็เริ่มเข้าไปมีส่วนช่วยแก้ไข ปัญหาสังคมเริ่มพบปะแลกเปลี่ยน ความรู้กับผู้คนใน อุดมการณ์เดียวกันมีประสพการณ์ มีความเชี่ยวชาญ มากขึ้นเรื่อย ๆแต่ก็ดูเหมือนว่า ปัญหาในสังคม ยิ่งมีขึ้นกว่าเดิม รุนแรงกว่าเดิมยิ่งแก้ปัญหา ยิ่งรู้ว่าเหตุของปัญหานั้น หยั่งรากลึกกว่าที่คิดยิ่งแก้ปัญหา ยิ่งหาคำตอบไม่เจอหลายคนท้อแท้ สิ้นหวัง นั่นคือ..พัฒนาการขั้นที่ 3เมื่อไหร่ที่เรา ท้อแท้ สิ้นหวัง นั้นให้ย้อนนึกถึง อดีต เมื่อยังเป็นเด็ก ว่ามีพัฒนาการ มาจนถึง วันนี้ได้อย่างไรเพราะว่า อดีต จะบอก อนาคตแต่ไม่ว่า เธอจะท้อแท้ สิ้นหวัง อย่างไรขอให้รู้ไว้ว่า "ยังมีคนคอยให้กำลังใจ เธออยู่เสมอ"